Tot op de stoel of mat.

Bewegen is altijd de rode draad geweest in mijn leven. Of het nu gaat om urenlang stappen in de bergen met mijn gezin, uitwaaien aan de zee, of stilte zoeken in het bos: ik ben het liefst verbonden met de natuur.

Ik leef bewust en streef naar een leven dat klopt van binnenuit. Diezelfde blik zorgde er uiteindelijk voor dat ik stopte als verpleegkundige. Hoe mooi de zorg ook is — de hectiek paste niet meer bij wat ik wilde betekenen voor het welzijn van mensen.

Constant zorgen voor anderen eiste zijn tol. Mijn batterij raakte leeg. In die periode kwam yoga definitief op mijn pad.